Artykuły

Ocena postępowania leczniczego zaburzeń czynnościowych stawu skroniowo-żuchwowego z wykorzystaniem repozycyjnych szyn zgryzowych

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
Streszczenie
Wprowadzenie. Postępowanie lecznicze w przypadku występowania objawów dysfunkcji w obrębie narządu żucia obejmuje stosowanie nieinwazyjnych i odwracalnych metod. Jest to spowodowane wieloczynnikową etiologią tych zaburzeń i obserwowanym w niektórych przypadkach samoistnym ustępowaniem dolegliwości. Jednakże, stwierdzenie zaburzeń równowagi ortopedycznej układu ruchowego narządu żucia upoważnia do podjęcia procedur diagnostyczno--leczniczych zmierzających do przywrócenia właściwych relacji wewnątrzstawowych i poprawy pracy mięśni żucia. Podstawowym narzędziem leczniczym stosowanym w tego typu przypadkach są repozycyjne szyny zgryzowe.
Cel pracy. Celem pracy była ocena skuteczności leczniczej repozycyjnej szyny zgryzowej zastosowanej w przypadku zaburzeń pracy wnętrza stawów skroniowo-żuchwowych związanych z przemieszczeniem krążka stawowego.
Materiał i metody. Materiał do badań stanowiła grupa 40 pacjentów w wieku 16-55 lat zakwalifikowanych do leczenia z wykorzystaniem repozycyjnej szyny zgryzowej. Na podstawie badania klinicznego i badań dodatkowych (radiologicz nych, kondylografii) ustalono lecznicze położenie żuchwy i wykonano repozycyjną szynę zgryzową do całodobowego użytkowania. Na wizytach kontrolnych poddano ocenie klinicznej pracę układu ruchowego narządu żucia.
Wyniki. Stwierdzono istotne statystycznie zmniejszenie dolegliwości bólowych. Uzyskano poprawę toru oraz zakresu ruchów żuchwy u osób z przemieszczeniem krążka stawowego z zablokowaniem oraz zmniejszenie objawów dźwiękowych podczas ruchów żuchwy w przypadkach przemieszczenia krążka stawowego bez zablokowania.
Wnioski. Zastosowanie repozycyjnej szyny zgryzowej jest skuteczną metodą postępowania w określonych przypadkach zaburzeń czynnościowych stawów skroniowo-żuchwowych.

Czas dezynfekcji wycisków alginatowych a stabilność wymiarów liniowych modeli gipsowych

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
Streszczenie
Wstęp. Obecność śliny i krwi w wyciskach stomatologicznych może być przyczyną infekcji krzyżowych. Z tego powodu zaleca się stosowanie procedury dezynfekcyjnej przed przystąpieniem do dalszych etapów postępowania laboratoryjnego. Do najczęściej stosowanych środków należą wodne roztwory podchlorynu sodowego, aldehydu glutarowego, związki jodu czy związki nadtlenków. Wyciski wykonane przy użyciu materiałów hydrokoloidalnych jakimi są masy alginatowe charakteryzuje łatwość pochłaniania roztworów wodnych.
Cel pracy. Celem pracy była ocena i porównanie wpływu czasu dezynfekcji dwóch mas alginatowych na stabilność wymiarów liniowych modeli gipsowych.
Materiał i metody. Do badań wykorzystano masy alginatowe: Kromopan i Tropicalgin, z których wykonano po 20 wycisków każdej z mas, podzielonych na 4 równoliczne grupy. Trzy grupy każdej z mas poddane zostały działaniu środka dezynfekcyjnego Perform 2% odpowiednio przez 10, 20 lub 30 minut. Wyciski stanowiące grupę kontrolną (po 5 wycisków każdej masy), nie zostały poddane dezynfekcji. Niezwłocznie po wykonanej dezynfekcji odlane zostały modele gipsowe, w celu wykonania pomiarów pomiędzy określonymi punktami.
Wyniki. Badania nie wykazały zmiany wymiarów w odniesieniu do grupy kontrolnej zarówno dla masy Kromopan jak i Tropicalgin w czasie 10 minutowej dezynfekcji. Wydłużenie czasu dezynfekcji wycisków do 20 i 30 minut powoduje zmianę wymiarów liniowych modeli w porównaniu do grupy kontrolnej dla obu mas, jednakże zmiana ta jest większa dla masy Tropicalgin.
Wnioski. Dezynfekcja wycisków alginatowych jest nieodzowną procedurą w postępowaniu rehabilitacyjno-rekonstrukcyjnym która minimalizuje ryzyko przenoszenia zakażeń. Prawidłowa, zgodna z zaleceniami producentów preparatów dezynfekcyjnych, dezynfekcja wycisków nie wpływa na stabilność wymiarów liniowych modeli.

Ocena zależności między bruksizmem a wartością wskaźnika starcia zębów TWI u pacjentów z patologicznym starciem

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
Streszczenie
Cel pracy. Starcie patologiczne zębów jest zjawiskiem o różnorodnej etiologii. Celem pracy była próba odpowiedzi na pytanie czy bruksizm może mieć wpływ na jakość starcia zębów.
Materiał i metody. Badaniem objęto 50 pacjentów ( 16 K, 32 M) w wieku 49.5 ± 9 lat z zaawansowanym starciem zębów. Grupę kontrolną stanowiło 20 osób bez cech patologicznego starcia (8 K i 12 M) w wieku 48,5 ± 6 lat . W badaniu klinicznym określono stopień starcia uzębienia wg wskaźnika Smitha i Knighta (TWI) oraz posłużono się badaniem ankietowym, dotyczącym uświadomienia bruksizmu i jego aktywności oraz parafunkcji narządu żucia.
Wyniki. Wskaźnik TWI dla powierzchni okluzyjnych i brzegów siecznych był istotnie różny u pacjentów z patologicznym starciem uzębienia w porównaniu z grupą kontrolną (2,27 ± 0,52 vs 0,83 ± 0,36, p<0,000); nie stwierdzono istotnych korelacji pomiędzy średnimi wskaźnikami starcia zębów TWI a świadomością bruksizmu; nie stwierdzono istotnej korelacji pomiędzy średnim wskaźnikiem starcia zębów TWI a twierdzącymi odpowiedziami na pytania dotyczące aktywności bruksizmu.
Wniosek. Bruksizm może nasilać proces patologicznego ścierania, jednak w zaawansowanym procesie ścierania się zębów nie może być traktowany jako czynnik wywołujący.

Wpływ czynników zwarciowych na stabilizację protez całkowitych

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
Streszczenie
Prawidłowo wykonane protezy całkowite powinna cechować dobra stabilizacja i retencja. Stabilizacja to opór stawiany siłom poziomym i rotacyjnym, chroniący protezę przed przemieszczeniami. Osiąga się ją dzięki dostosowaniu protezy do strefy neutralnej oraz dzięki zrównoważonej okluzji. Warunki zwarciowe w protezach całkowitych różnią się od okluzji w uzębieniu naturalnym. Jest wiele technik ustawiania zębów celem zapewnienia pacjentowi maksymalnej wygody w użytkowaniu protez. Teorie te można podzielić na statyczne i dynamiczne oraz ich modyfikacje. Wszystkie mają na celu zrównoważenie okluzji oraz zapewnienie estetycznego wyglądu akceptowanego przez pacjenta. W artykule przedstawiono
różne metody ustawiania zębów sztucznych w protezach całkowitych oraz ich wpływu na stabilizację protez.

Źródła błędów w doborze koloru uzupełnień protetycznych

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
Streszczenie
Wstęp. Kolor, który z definicji jest cechą światła a nie obiektu, jest jednym z trudniejszych do opisania zjawisk fizykochemicznych. Najczęściej rozpatrywany przez trzy cechy: wartość kolorymetryczną (odcień barwy), jasność i nasycenie (intensywność). Uświadomienie odbioru koloru jest wynikiem trzech procesów: stymulacji bodźcem, wrażenia i percepcji. Skomplikowany proces percepcji barw wymaga obecności trzech czynników: źródła światła, obiektu i detektora. Człowiek jest w stanie postrzegać około 150 barw, ale ponieważ potrafi również rozpoznawać ich intensywność i jasność, stąd liczba rozpoznawanych stopni kolorystycznych wynosi około miliona. W technice dentystycznej zwykle stosuje się z całej wymienionej liczby około 100 różnych barw. Bardzo wiele czynników ma wpływ na możliwość oceny koloru, czyniąc jego dobór przy różnego typu uzupełnieniach protetycznych procesem często trudnym i problematycznym, a przede wszystkim subiektywnym, co może stać się źródłem potencjalnych różnic przy próbie idealnego odtworzenia uzębienia naturalnego. 
Cel pracy. Celem pracy była próba wskazania potencjalnych źródeł błędów w doborze koloru uzupełnień protetycznych na podstawie przeprowadzonego wśród lekarzy badania ankietowego oraz piśmiennictwa. 
Materiał i metody. Badanie ankietowe przeprowadzono wśród lekarzy dentystów, uwzględniając zarówno lekarzy specjalistów w dziedzinie protetyki stomatologicznej jak i specjalizujących się w innych dziedzinach stomatologii. Otrzymane wyniki poddano analizie statystycznej. Dodatkowo przenalizowano opracowania dotyczące badań nad doborem koloru wykonywanych uzupełnień protetycznych. 
Wyniki. Ankiety wypełniło łącznie 56 lekarzy, w tym 27 lekarzy specjalistów w dziedzinie protetyki stomatologicznej i 29 lekarzy ze specjalizacją w innej dziedzinie stomatologii lub bez specjalizacji. Najczęściej używanym przez lekarzy kolornikiem według ankiety jest kolornik VITA Classic. Przy czym 19,6 % badanych używa tego samego kolornika przy doborze koloru zębów akrylowych jak i przy odbudowach ceramicznych. Ponad 46 % lekarzy opisując kolor dla technika nie wykonuje tzw. mapy koloru zęba, bądź robi to tylko czasem. Przy opisie koloru 37 % pytanych wymienia dodatkowe kolory poza podstawowym, 25 % lekarzy często zleca dodatkową indywidualizację korony zęba, ale 21,5% ankietowanych nie robi tego nigdy. Prawie 9% pytanych lekarzy stosuje lub stosowało przy doborze koloru spektrofotometr. 
Wnioski. Dobór koloru zębów jest procesem zależnym od bardzo wielu czynników, stąd źródła potencjalnych błędów w doborze koloru mogą być złożone. Większość przypadków dopasowania koloru podczas wykonywania uzupełnień protetycznych to jedynie pewien warunkowy, akceptowalny przez lekarza i pacjenta wybór, nacechowany oceną subiektywną.

Protetyka.org

Protetyka - królowa nauk stomatologicznych. Przez wielu pacjentów jak i niektórych lekarzy dentystów kojarzona tylko z uzupełnianiem brakujących zębów, nic bardziej mylnego. Podstawowy cel to rehabilitacja układu stomatognatycznego poprzez odtworzenie funkcji żucia, mowy, estetyki, poprawę jakości życia, korzystny wpływ na psychikę pacjentów oraz profilaktyka przed potencjalnymi dysfunkcjami układu stomatognatycznego. Wymaga całościowego spojrzenia na jamę ustną, dokładnej diagnostyki i planowania leczenia obejmującego układ stomatognatyczny a nie tylko pojedynczy brak zęba. Rozwój technik laboratoryjnych umożliwia coraz dokładniejsze odtworzenie utraconych zębów, ich prawidłowej anatomii oraz uzyskanie doskonałej estetyki. Portal protetyka.org ma na celu rozpowszechnianie aktualnej wiedzy i szkolenie lekarzy dentystów oraz lekarzy specjalistów z zakresu protetyki stomatologicznej, przez co zwiększy świadomość lekarzy, poprawi jakość wykonywanych uzupełnień protetycznych, zmniejszy ilość powikłań i komplikacji.