Zagadnienia do egzaminu z protetyki stomatologicznej

Lasery w stomatologii

Ocena użytkowników: 0 / 5

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 
  1. Podział laserów:
  • wysokoenergetyczne (twarde):
    • laser chirurgiczno-zabiegowy na dwutlenku węgla tzw. laser CO2
    • laser jagowo-neodymowy - YAG:Nd
    • laser jagowo-erbowy - YAG:Er
  • niskoenergetyczne (miękkie) - stosowane w biostymualcji:
    • laser półprzewodnikowy - diodowe
    • laser gazowy - helowo-neonowy
  • Korzyści wynikające z zastosowania terapii laserowej są szerokie:
    • czas trwania zabiegu jest zazwyczaj bardzo krótki, co przekłada się na komfort pacjenta i operatora,
    • bezbolesność zabiegu,
    • praca bezkontaktowa zabezpieczająca przed potencjalnym zakażeniem,
    • brak krwawienia podczas zabiegu wynikający z koagulacji naczyń krwionośnych pozwala na bardzo precyzyjne cięcie rany,
    • łatwiejsza kontrola procesów ablacyjnych tkanek miękkich dzięki temu, że promieniowanie lasera CO2 wnika na głębokość 5-10 mm,
    • brak konieczności zakładania szwów, co niweluje pojawienie się blizn ściągających, mających istotne znaczenie dla pacjentów objętych leczeniem protetycznym,
    • w obszarach oddalonych od linii cięcia występuje efekt biostymulacyjny, sprzyjający gojeniu się rany pooperacyjnej
    • możliwość zastosowania u osób w podeszłym wieku, obciążonych w wywiadzie
  1. Laser CO2 - moc 1-15W - działanie o charakterze nadtopienia
    • przeznaczony do tkanek miękkich (woda pochłania wiązkę promieniowania)
    • umożliwia ciecie, koagulacje,
    • korekta błony śluzowej podłoża protetycznego (Spiech 120)
      • korekta wędzidełka wargi dolnej i górnej
      • korekta przyczepów mięśniowych w przedsionku ju
      • usuwania zmian przerostowych pod przęsłami mostów i płytami protez ruchomych
      • korekta przerośniętej błony śluzowej przed implantacją
      • usuwanie fałdów włóknistych
      • gingiwektomia, westibuloplastyka
  2. Laser jagowo-neodymowy - moc 9W - działanie o charakterze nadtopienia
    • zarówno w terapii tkanek miękkich i twardych
    • dezynfekcja kanałów korzeniowych
    • usuwanie zmian zapalnych, przygotowanie pola protetycznego
    • leczenie aftoz czy herpes simplex labialis
    • zmniejszenie nadwrażliwości zębiny - zamykanie kanalików bez zniszczenia ich powierzchni
    • przy uszczelnianiu i oczyszczaniu bruzd (przed lakowaniem)
  3. Laser jagowo-erbowy - działanie fotoablacyjne
    • opracowanie twardych tkanek zęba - przede wszystkim usuwanie próchnicy (na dalszych powierzchniach bardzo utrudnione - tylko metoda wspomagająca)
    • działanie dodatkowe:
      • dezynfekcja kanałów korzeniowych
      • umożliwia usuwanie tk. miękkich warstwa po warstwie np. w aftozach bądź herpes
      • alternatywnie w chirurgii: resekcja wierzchołka korzenia, remodeling kości - egzostozy
  4. Lasery biostymulacyjne - biostymulacją laserową nazywamy zmianę aktywności komórek i tkanek wywołaną naświetlaniem słabą wiąz- ką laserową o długości fali światła zawartej w przedziale 400-1000 nm. - maksymalna moc 50mw (niewielka absorpcja wody w tym widmie więc penetruje głębiej). 
      • działanie bezpośrednio na naświetlaną okolicę - W komórkach następuje przyspieszenie wymiany elektrolitowej pomiędzy wnętrzem, a ich otoczeniem, wzrost aktywności mitotycznej i działania antymutagennego, zmiana struktury ciekłokrystalicznej błon biologicznych, zwięk- szenie syntezy enzymów oraz ATP i DNA
      • działanie pośrednie (oddalone) - Na poziomie tkankowym obserwuje się: poprawę mikrokrążenia, wzrost amplitudy potencjałów czynnościowych włókien nerwowych, działanie immunomodulacyjne, hipokoagulacyjne, a także pobudzenie angiogenezy. Do wtórnych efektów terapii laserowej zalicza się ponadto działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne.
    • zastosowanie w nieinwazyjnym leczeniu chorób błony śluzowej, znieczulaniu i hamowaniu krwawienia
    • w leczeniu stomatopatii - klasa II i III Netwona
      • zmodyfikowana klasyfikacja Newtona: 
        • Do klasy 0 zakwalifikowano przypadki bez stwierdzonych zmian zapalnych błony śluzowej.
        • Klasa I obejmowała pacjentów, gdzie występowały pojedyncze, ograniczone pola przekrwienia.
        • W klasie II obserwowano rozlany stan zapalny pod płytą protezy.
        • Klasa III dotyczyła brodawczakowatych przerostów błony śluzowej, usytuowanych w środkowej części podniebienia.
    • w zapaleniu dziąseł i przyzębia, opryszczka wargi i aftozy
    • chirurgia: w szczękościsku, neuralgi nerwu trójdzielnego, leczeniu suchego zębodołu, zapalenie kości
    • w chorobach miazgi: w zapaleniach nieodwracalnych i chorobach tk. okołowierzchołkowych
    • jako leczenie wspomagajace w przypadkach schorzeń tkanek mięśniowo-szkieletowych, neurologicznych, reumatoidalnych (eliminacja bólu - poprzez syntezę kolagenu i wspomaganie powstania nowych naczyń krwionośnych - szybsze gojenie ran)
  5. Urządzenia dodatkowe:
    1. Diagnodent - wykrywanie próchnicy - wykorzystuje zjawisko fluorescencji zmienionych tkanek twardych (w porównaniu ze zdrowymi tkankami twardymi)
    2. Laserowy przepływomierz lasera - ocena żywotności miazgi, stwierdzenie obecności lub braku krążenia krwi
      • laser Ha-Ne

Protetyka.org

Protetyka - królowa nauk stomatologicznych. Przez wielu pacjentów jak i niektórych lekarzy dentystów kojarzona tylko z uzupełnianiem brakujących zębów, nic bardziej mylnego. Podstawowy cel to rehabilitacja układu stomatognatycznego poprzez odtworzenie funkcji żucia, mowy, estetyki, poprawę jakości życia, korzystny wpływ na psychikę pacjentów oraz profilaktyka przed potencjalnymi dysfunkcjami układu stomatognatycznego. Wymaga całościowego spojrzenia na jamę ustną, dokładnej diagnostyki i planowania leczenia obejmującego układ stomatognatyczny a nie tylko pojedynczy brak zęba. Rozwój technik laboratoryjnych umożliwia coraz dokładniejsze odtworzenie utraconych zębów, ich prawidłowej anatomii oraz uzyskanie doskonałej estetyki. Portal protetyka.org ma na celu rozpowszechnianie aktualnej wiedzy i szkolenie lekarzy dentystów oraz lekarzy specjalistów z zakresu protetyki stomatologicznej, przez co zwiększy świadomość lekarzy, poprawi jakość wykonywanych uzupełnień protetycznych, zmniejszy ilość powikłań i komplikacji.